Kurban bayramı: Küçükken gözümün önünde cörk diye kesilen ve öncesinde her hayvanla olduğum gibi onunla da arkadaş olduğum tatlı koyunun ölüm yıldönümü.
Kurbanbayramısever: Eeeee, yiyosun ama gelince önüne hapur hupur.
Bendeniz: (dudaklarım titreyerek) Ama ben salatadan ve pilavdan daha çok yiyorum ki!
Kurbanbayramısever(2):
Bugün bu bayram olmasaydı, insan kesiceklerdiiii insaaaaann!
Bendeniz: Yuh artık dayı naptın?
Kurbanbayramısever(3):
(Karnı şiş, dudağının kenarındaki et parçalarıyla ve hazımsız bir ifadeyle) Durumu olmayanlar, dar gelirliler yiyo hep bunları...
Bendeniz: Derin dondurucunuz ve banyonuz ne tarafta acaba? Önce bakıcam sonra kusucam da!
Sevmiyorum abicim... Sevmiyorum var mı itirazı olan?
Bizim bayramlarımız neden hep bu kadar ironik olmak zorunda hem? 1 ay oruç tuttuktan sonra 4 gün şekere çukulataya abanmak, aynı gün bilmem kaç bin tane hayvan kesip etini yemek falan... Üstelik bu iki ilginç ritüel arasında da evlenememek... Hayır evleniceğimden değil... Ama hoş karşılanmıyo ya, evlenesim geliyo...
Bayramların önlerindeki sıfatları atsak mesela? Ramazanı ve kurbanı? Geriye bayram kalsa, bunu 365 güne bölsek, hergün 1 saat bayram olsa. Bana hep bayram gerçi. Artık para da vermiyolar ona bozuluyorum ama.
Neyse. Bundan 17 sene evvel gözümün önünde hunharca kesilip üstüne üstük porselen bir tabakta önüme konup bana zorla yedirilen kıvırcık saçlı arkadaşımı sevgiyle anıyorum burdan.
Hepinizin bayramından öpüyorum bi de... Ananemi özledim ben :(
26.Kasım.2009
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder