ÇUVALDIZ

Her sabah affettiğim yeniden
Ve döndüğüm sırtımı gün sonunda bile bile;
Olduğum yerde yürüdüğüm bir koşu bandının üstünde;
İsmini LADES koyuyorum içimde çarptığını sandığımın,
Soyadı meçhul her münasebetimin kalori kaybı yine kendime!
Artık yumruğum kadar olmadığını bildiğim küçük kalbimde;
Gri skalanın Tarantino kırmızıları var.
Bilirim bu benim paletimden değil;
Problem yorgun karbon kağıdımın bıraktığı lekelerde...

Kimim ben,
Bu kendine küsen her gece?
Ve uyanan dünyanın en uykulu büyük gülücüğüyle...
Sabitlerimi aldıralı çok oldu;
Hoyratlığınızı kapının dışında bırakın, dikişlerim çok taze!
Kabul ettim ve sevdim kaderimi de; küllerimi de...
Akışkanlığım alışkanlıklarıma muhalefet;
Bendeniz nacizane Şık Latife!

Sağ'a Çekim (!)

Sen hep "bir" sin kendini kollara ayırsan da;
Benliğin bölmesin ikiye seni endişelerinin sponsorluğunda
Düşünürken kalbimin mevcut hacmini yalpalarsın elbet;
Sınırsız bilinci sınırlı zekanla algılamaya çalıştığında.

Hernedense atamadın beyninin otistik analitiğini
Hesapların şaştı bilirim sezgilerini çöpe attığından beri
Ben bıraktığımda aktı üzerimden tek tek
Şimdi hissettiğim alabildiğine bir tevekkül hali

İki düşman ülke olmuş merkezi sinir sistemim
Biri ben , biri biz derken susmaz hiç sesleri
Bazen nur bazen çamur nöronlarımla hücrelerim;
Ama bilirim... hep sağ tarafta uyur minik pembe fillerim...