“ANNE, BENİ HEP YANLIŞ ANLADILAR”
Yemeğin tuzunu mevzu yapıp,
Faturayı da bana çıkardılar.
Sen beni neden müteşekkir büyüttün,
Soruyorum şimdi sana!
Ufacık bir gülümseme bile yeter oldu artık bana…
“Her işin üstesinden gelme” dediğinde sen;
Anlamaz, bakardım uzaklara!
Benim hala pufuduk terliklerim var ayağımda.
Kalkarsam sendelerim;
Suyunu git kendin al;
Mutfak hemen sağ tarafta!
seçmeden geldiğimiz bu hayata küfrederken biz
YanıtlaSilkendimizden saklar gibi gitmekten ödümüzün koptuğunu nasılda çaresiz bütün bildiklerimiz
sadece sevgi tüm bitirdiğimiz
çocuk oyunları gibi olmalı her dokunuş her sevişme zamanı belirlenmemiş adı konmamış yalın bir oyun içinde işte ozaman cennet
sustukça herşeye rağmen
kaçtıkça cehennem
(batur)