VİTRİNİME DEĞİL, İKLİMİME BUYRUN BEYLER!...

Şöyle sağdan sağdan! Tek sıra halinde... Evet... Kendi aranızda konuşmazsanız sevinirm arkadaşlar! Vitrinciler kırmızı; iklimciler mavi kapının önünde sıraya girebilirler. Kırmızı kapı önünde çok yığılma oldu, hah, açın kapıyı bi zahmet. Yangın merdiveninden doooğğğruca aşağı süzülünüz lütfen. Heh, şimdi söz alıp teker teker konuşunuz lütfen.

Megolamania'ya hoşgeldiniz mabedimin isim babası sevgili karşı cins arkadaşlarım....
İçeri girer girmez dikkatinizi çekti bilirim içimin bu hür ifadesi. Aklına ne eserse yapan kız kafası. Bakışlarınız parıldadı, gördüm o anı.

Nazik bir hanımefendinin davranışları gereği buyur ettim sizi. Fazla östrajen salgımsa kahve ikram ettirdi. Konuştuk uzun uzun. Ne de çok ortak özelliğimiz varmış, ne de çok şaşırdık karşılıklı gülümseyerek! O zamana kadar başımdan geçenleri yüzde yüz konsantrasyon ile ne de dikkatli dinlediniz yaşadıklarıma üzülerek. Başımı omzunuza yasladınız, ellerinizle gözyaşlarımı silerek...

Gel zaman git zaman adresler ezberlendi, kestirme yollar keşfedildi körükleyen kavuşma isteğini. O güne kadar lugatta olmayan kelimeler türetildi. Aitlik, sahiplik oldu paylaşımın ta kendisi. İçimdeki hür kızın yüzü asılınca, faturaların hepsi ona kesildi. Kapıyı gösterince de, buz kestiniz. Halbuki havalar pek sıcak değil miydi?

Aaaa, yarınız nerede? Çok mu sıkıcı yoksa bu bilindik hikaye? Ortak yanlarımızdan bahsedicektik daha, kahveler bitti, likör faslı vardı balkonda! Ben ayrı ayrı tükeltimesinden yanayım ikisinin çünkü... Çok pardon, bunalttım mı sizi acaba, yüzleriniz düştü?

Gidiyorsanız çıkmadan kapının hemen sağındaki deftere yazınız, kalem de var tükenmez. Kafanızın içindeki duyamıyorum, duyamadım da, adı üstünde İÇ SES! Bir zamanlar kafamızın içinden konuşurduk hani; çırılçıplaktık, sarılmazsak üşürdük ister istemez... Siz de iyi bilirsiniz ki iletişimin bu hali hiçbir dile benzemez....

Zaman mühim değil, siz yeter ki yazın rahat rahat...

Biraz fütursuz olmak gerektirir dışınızdaki hayat

Dahiliyetinizde, haricinizde bulduğum tek gerçek şudur ki;

Yana kalan kar; ruhumdan sağladığınız rant...