Sen hep "bir" sin kendini kollara ayırsan da;
Benliğin bölmesin ikiye seni endişelerinin sponsorluğunda
Düşünürken kalbimin mevcut hacmini yalpalarsın elbet;
Sınırsız bilinci sınırlı zekanla algılamaya çalıştığında.
Hernedense atamadın beyninin otistik analitiğini
Hesapların şaştı bilirim sezgilerini çöpe attığından beri
Ben bıraktığımda aktı üzerimden tek tek
Şimdi hissettiğim alabildiğine bir tevekkül hali
İki düşman ülke olmuş merkezi sinir sistemim
Biri ben , biri biz derken susmaz hiç sesleri
Bazen nur bazen çamur nöronlarımla hücrelerim;
Ama bilirim... hep sağ tarafta uyur minik pembe fillerim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder